අත්තේ වහපු කුරුල්ලා

ඕං ඉස්සර කාලෙ රජෙකුට ලස්සන උකුස්සො දෙන්නෙක් තෑගි හැටියට ලැබුනලු. මේ උකුස්සො දෙන්නගෙ හැබෑ ලස්සන පෙනෙන්නෙ ඉගිල්ලෙනකොට බව දන්න රජතුමා අණකලාලු කුරුල්ලො දෙන්නව කූඩුවෙන් එලියට අරන් නිදහසේ පියාඹන්න දෙන්න කියල.
එක කුරුල්ලෙක් ලස්සනට පියාඹල අහසට ගියාලු. අනික් කුරුල්ල ලඟ තිබ්බ අත්තකට වහල ඔහේ ඉන්නවලු.
දැන් රජතුමාට මාර අප්සෙට්ලු. රජතුමා රටපුරා අණබෙර ඇරියලු මේ කුරුල්ලව පියාඹවන්න පුලුවන් කෙනෙක් ඉන්නවනන් එන්න කියල. ගොඩක්දෙනා ඇවිත් උත්සහ කලාලු.ඒත් කාටවත්ම බැරිවුනාලු මේ කුරුල්ලව පියාඹවන්න.
	පහුවදා රජතුමා දැක්කලු අර අත්තෙ වහල උන්නු උකුස්ස ලස්සනට අහසෙ පියාඹ පියාඹ ඉන්න්ව. රජතුමාට ගොඩක් සන්තෝශයිලු. වහාම අණ කලාලු මේ වැඩේ සාර්තකව කරපු කෙනාව එක්කන් එන්න කියල.
රාජපුරුශයො වයසක ගොවියෙක් ව එක්කන් ආවලු. රජතුමා ඇහුවලු කොහොමද මේ වැඩේ කලේ කියල.
“ මම කුරුල්ල වහල හිටපු අත්ත කැපුව.” අර ගොවිය උත්තර දුන්නලු
ජීවිතේ හැමදාමත් සුන්දර විදිහට ගලාගෙන යන එකක් නෙමෙයි. දුක් කම්කටොලු වලට මුහුන දෙන්න වෙනව.
ඒ කරදර බාධක අපි නොදන්නා අපේ හැහියාවන්, සීමාවන් අපිට හඳුනාගැනීමට උදව්වෙන බවත් මතක තියාගන්න.
We are all made to fly -- to realize our incredible potential as human beings. But instead of doing that, we sit on our branches, clinging to the things that are familiar to us. The possibilities are endless, but for most of us, they remain undiscovered.

විහිලු කතාවක්

ඕං දවසක් පල්ලියෙ පූජාව පටන් ගන්න ටිකකට කලින් මිනිස්සු පල්ලියට වෙලා ඉඳගෙන ඉද්දි... එකපාරම පල්ලියෙ අල්තාරෙ ගාවින් සාතන්( යක්ශයා ) පෙනී හිටියලු..

සාතන් ව දැක්ක ගමන් බයවෙච්ච මිනිස්සු සීසීකඩ දිව්වලු..

ඔක්කොම කට්ටිය දිව්වට එක වයසක අන්කල් කෙනෙක් ඉඳගෙන ඉන්නවලු කිසි කලබලයක් නැතුව.

සාතන්ට මේකට මාර අප්සෙට් ගියාලු.

සාතන් : උඹ දන්නවද මම කව්ද කියල ?

අන්කල් : ඔව්

සාතන් : උඹ මට බය නැද්ද ?

අන්කල් : නෑ..

සාතන් : උඹ දන්නවද මට උඹව සදාකාලිකවම නරකාදියේ දුක්විඳ විඳ ඉන්න සලස්සන්න පුලුවන් කියල ?

අංකල් : ඔව්.

සාතන් : උඹ තාමත් මට බය නැද්ද ?

අංකල් : නෑ..

දැන් සාතන් ට මාර අප්සෙට් ලු...

සාතන් : ඇයි උඹ මට බය නැත්තෙ ?

අංකල් : මම අව් රුදු 40 ක් තිස්සෙ කසාදබැඳන් ඉන්නෙ උඹේ නංගිව..

කිතුනු සාහිත්‍ය පෝෂණය කළ ලේඛකයෝ

මම කියවපු ගොඩක් හොඳ ලිපියක් නිසා කට්ටිය එක්ක බෙදාගන්න හිතුව..

කිතුනු සාහිත්‍ය පෝෂණය කළ ලේඛකයෝ ගැන ඝැනගන්න කැමතිනන් පහත ලින්ක් එකෙන් ගිහින් මුලු ලිපියම කියවල බලන්න.

කිතුනු සාහිත්‍ය පෝෂණය කළ ලේඛකයෝ ( සිළුමිණ පුන්කලස අතිරේකය 2008 දෙසැම්බර් 21 )

”මගේ දේව කුමාරයෙනි, ඔබ උපන් වේලාවේ ඇති වුණු තනිවීම ඉතා ලොකුය කියා සිතුවෙමි. එසේ නමුත් දැන් ඔබ උකුත් වූ වේලාවේ ඇතුව තිබෙන ආත්තු නැතිකම ඊටත් වැඩිව තිබෙන්නේ වේ ද? 

”

 දුක්ප‍්‍රාප්ති ප‍්‍රසංගය -  ගොන්සාල්වෙස් පියතුමා


” ඕලු නෙළුම් නෙරිය රඟාලා - කිකිණි හඬන වලා නඟාලා
ගඟුල් තොටිල්ලේ මල් ඇතිරිල්ලේ - මගේ කුඩා ඔරුව හබල් ගා ”
                                             මර්සලීන් ජයකොඩි පියතුමා.

තාමත් අඬනවද ?

ඕං දවසක් එක රැස්වීමකදි දේශනයක් කරාලු වයසක මනුස්සයෙක්.. මේ මිනිහ පට්ටම විහිලු කතාවක් කිව්වලු.

මුලු සභාවම හූ තිය තිය හිනාවුනාලු....

ටික වෙලාවකින් මේ මිනිහ ආයෙත් අර කලින් කියපු  විහිලු කතාවම කිව්වලු.

ඒ පාර හිනාවුනේ බොහොම ටික දෙනයි ලු.

ආයෙ තව ටිකකින් මේ මනුස්සය කලින් කියපු විහිලු කතාවම ආයෙමත් කිව්වලු..

ඒපාරනන් කව්රුත් ම හිනාවුනේ නැහැලු

එතකොට මේ මනුස්සය හිනාවෙලා ඇහුවලු .. " ඔබලාට එකම විහිලුවට නැවත නැවත හිනාවෙන්න බැරිනන්.. ඇයි ඔබ එකම කාරනය ගැන නැවත නැවත දුක්වෙන්නෙ ? " කියල

අතීතයේ සිදුවූ වැරදි, අතපසුවීම්, බලාපොරොත්තු සුන්වීම් අමතක කර හෙට දවසට මුහුන දෙන්න..

ඕං මේකත් මට ලැබුනු ඊමේල් එකක තිබ්බ හොඳ කතන්දරයක්...

විශ්වාසය

මේක ක්‍රිස්තියානි විශ්වාසය ගැන දේශනාවකදි පල්ලියෙ ෆාදර් කියපු කතන්දරයක්.
ඔන්න එක දවසක් වයසක ගෑණු කෙනෙක් පල්ලියට ආවලු. ඇවිත් පොඩි ඔරසමක් එහෙම කියල ....... වටේට තියෙන සුරවම් ටික ඉඹ ඉඹ යනවලු. පල්ලියෙ ෆාදර්ත් මුල්ලකට වෙලා මේක බලන් ඉන්නවලු.
කොහොම හරි අන්තිමෙට තිබ්බලු ශු.මිකායෙල් දේවදූතයගෙ සුරුවමක්ලු.( මිකායෙල් දේවදූතයගෙ සුරුවම කියන්නෙ යක්ශයාව පාගන් ඉන්න සුරුවමක්. )
ගෑණු කෙනා ඒ සුරුවමත් ඉම්බලු. පස්සෙ හොරෙන්ම වටපිට බලල..එකපාරටම යක්ශයවත් ඉම්බලු.
	මේක දැකල ෆාදර්ට මාර අප්සට් ලු..ඉතින් ෆාදර් අර ගෑණුකෙනා ලඟට ගිහින් ඇහුවලු " ඇයි අම්මෙ එහෙම කලේ ? " කියල..
ගෑණුකෙනා කිව්වලු "ෆාදර් .. මම සුවර්ගෙට ගියොත් අර හැමෝම මාව බලා ගනියි.. ඒත් අපායට ගියොත් මාව බලාගන්න ඉන්නෙ මෙයා විතරයි නෙ .." කියල.
කතෝළික ලේබලේ අලෝගෙන ඉන්න, ස්ථීර විශ්වාසයක් නැති, පොඩි හරි ප්‍රශ්නයක් ආවහම "ජෝතිශ්‍ය , බලි , තොවිල් , ෆෙන්ශුයි , හදි හූනියම් " පස්සෙ දුවන අද කාලෙ බහුතර ක්‍රිස්තියානීනුත් මේ වගේ තමා කියලයි ෆාදර් කිව්වෙ.